Lars Hassink: ‘ik wist wel dat ik graag wat met auto’s wilde doen. Dat is van kinds af aan mijn grote hobby.’

Lars Hassink kan zich die eerste stagedag bij HTH Hagen Autoschade in de lente van 2023 nog goed herinneren. ‘Ik was 15 jaar en zat in de derde klas van praktijkschool De Boog in Apeldoorn. Ik mocht hier een snuffelstage lopen en vond het best spannend. Ik wist namelijk niet wat ik moest verwachten. Maar ik wist wel dat ik graag wat met auto’s wilde doen. Want dat is van kinds af aan mijn grote hobby.’

Lekker aan de slag

Het bleek een leuke, welkome start. Eerst kreeg Lars een rondleiding door het bedrijf. En vervolgens kon hij meteen aan de slag bij seniormedewerker Piet Bronkhorst op de afdeling demontage en montage. ‘Ik vond het mooi dat ik meteen mijn handen uit de mouwen mocht steken. Want voor leren uit boeken heb ik geen geduld. Piet zei “als je eerlijk tegen mij bent, ben ik ook eerlijk terug”. En zo zijn we aan het werk gegaan. Het eerste halfjaar vond ik best lastig, want ik moest veel dingen leren. Bijvoorbeeld waar alle schroefjes zitten bij een auto. Maar daarna ging het steeds makkelijker.’

Ieder heeft een eigen talent

HTH Hagen Autoschade biedt al jarenlang kansen aan leerlingen vanuit het Voortgezet Speciaal Onderwijs en Praktijkonderwijs. De specifieke manier waarop het bedrijf deze stagiairs begeleidt, heeft al veel fijne en trouwe collega’s opgeleverd, aldus praktijkbegeleider Dennis Arendsen (45 jaar, 28 dienstjaren). Hij ziet veel van zichzelf terug in Lars. Ook hij was nog een tiener toen hij bij HTH Hagen Autoschade kwam werken. ‘Veel jongens die hier beginnen, moeten we eigenlijk alles nog leren. Dat gold voor mij en dat gold ook voor Lars. Autoschade is meer dan een kapot onderdeel vervangen door een nieuw onderdeel. Je moet ook kunnen uitlezen, schuren, spuiten en plaatwerk verzorgen. Het is dus een heel pakket aan taken en niet iedereen vindt alles leuk om te doen. Daarom laten we nieuwe stagiairs een half dagje op elke afdeling meelopen. Zodat ze elk stadium van ons werk kunnen “proeven” en vervolgens kunnen kiezen wat ze het leukst vinden. Voor Lars was dat de afdeling demonteren en monteren.’

Dennis Arendsen:
‘Onze stagiairs mogen zelf kiezen welk soort werk ze het leukst vinden.’

Ruimte om te ontdekken

Dennis bevestigt dat het bij een auto soms lastig is om de schroeven bij een bepaald auto-onderdeel te vinden. ‘Daarom kreeg Lars in het begin niet alleen begeleiding, maar ook de ruimte om te ontdekken. En natuurlijk kon hij met vragen altijd terecht bij Piet en mij. Omdat Lars in het begin wat stiller was, vond ik het moeilijk om meteen zijn talenten te ontdekken. Maar inmiddels weet ik dat hij een enorme doorzetter is. Helemaal als je kijkt waar hij nu staat. Letterlijk en figuurlijk.’

Dennis Arendsen:
‘Het talent van Lars is dat hij een enorme doorzetter is.’

Eigen werkplek

Sinds een half jaar werkt Lars namelijk volledig zelfstandig en heeft hij een eigen werkplek. Compleet met eigen gereedschapskast én een eigen brug. En daar zijn zowel Dennis als Lars zelf best trots op. ‘Ik kan steeds beter inschatten welk beschadigd onderdeel moet worden gerepareerd of vervangen. En ik kan inmiddels zo ongeveer elk onderdeel uit een auto halen’, aldus Lars. ‘Elke dag geeft Dennis me een bak vol met klussen en dan ga ik lekker aan de slag. Ik heb al zoveel geleerd, dat ik het werk van mijn collega Piet kan overnemen als hij ziek is of een paar dagen vakantie heeft.’

Lars Hassink:
‘Ik heb een eigen plek met een gereedschapskast én een brug. ‘Ik ben hier nog lang niet uitgekeken.’

Zeer gewaardeerde collega

Piet Bronkhorst (62 jaar, 46 dienstjaren) knikt. ‘In de afgelopen twee jaar is Lars enorm gegroeid. En dan bedoel ik niet alleen in de hoogte, haha. In de beginperiode liet hij nog wel eens zijn kopje hangen als iets tegenzat. En hij was ook snel afgeleid. Nu is dat bijna nooit meer het geval. Lars is een goed jong dat wil werken en leren. Daarom ben ik heel gek met hem. Als hij hier weg zou gaan, zou ik dat echt heel erg vinden.’

Piet Bronkhorst:
‘In de afgelopen twee jaar is Lars enorm gegroeid. En dan bedoel ik niet alleen in de hoogte.’

Nog lang niet uitgeleerd

Daar ziet het vooralsnog niet naar uit als we Lars mogen geloven. ‘Ik ben hier nog lang niet uitgekeken. Ik vind mijn werk leuk. Ik heb fijne collega’s. Ik verdien geld waarmee ik, samen met mijn broer, mijn eerste auto heb gekocht (voor de kenners: een Seat Ibiza Cupra met een 1.8 motor en ruim 192 pk). En volgend stagejaar mag ik op het Deltion College in Zwolle een bbl-opleiding volgen waar ik leer spuiten en plaatwerken. Als het lukt om dat diploma te halen, mag ik hier nóg meer werkzaamheden uitvoeren.’ Wat dat betreft zie de toekomst er rooskleurig uit voor Lars. Toch willen we nog even weten of hij het niet vervelend dat hij altijd vieze handen krijgt tijdens zijn werk. ‘Nee hoor, integendeel. Als ik hier bezig ben, worden mijn handen ruwer en kunnen ze wat meer hebben. En dat is alleen maar handig bij dit werk!’