Gijs Paulissen: ‘Ik ben weer in mijzelf gaan geloven.’

Gijs Paulissen uit het Brabantse Esbeek heeft op de Praktijkschool van PiusX-college in Bladel gezeten. De leraren hadden al snel door dat theorie niet zijn sterkste kant was. ‘Lezen gaat mij slecht af’, vertelt Gijs. ‘Alle woorden gaan door elkaar. Ik kan niks met zo’n papiertje dat voor mij op tafel ligt.’ In praktijkvakken daarentegen blonk Gijs uit. Met name bij het lassen. Gijs: ‘Dus als de klas uit boeken ging leren, zei de leraar tegen mij: “Gijs, ga jij maar lassen.” Dan kon ik meters maken.’

Het was hier gelijk leuk

Toen hij een richting moest kiezen, twijfelde hij. Koos hij voor Dier of voor Staal? Gijs: ‘We hebben thuis een boerderij met vierduizend biggen, fok- en mestvarkens. Dier zou een logische keuze zijn.’ Zijn ouders dachten met hem mee over zijn toekomst. Ze adviseerden uiteindelijk: ‘Kies maar voor Staal, en als dat tegenvalt heb je nog altijd een plan B.’ Zijn eerste stage was bij Reijrink Staalconstructies, ook in Esbeek, aan de rand van het dorp. ‘Ik was toen veertien jaar’, zegt hij. ‘Het was hier gelijk leuk.’

Goede mentaliteit

Peter Vingerhoets is bij Reijrink een erkend leermeester. Hij heeft veel contact met scholen in de omgeving. Leerlingen komen via hem stagelopen bij de binnendienst. Voor jongeren uit het dorp zoals Gijs is altijd extra aandacht. Vingerhoets: ‘In Esbeek komen ze vaak van de boerderij. Daar hebben wij goede ervaringen mee. Ze weten wat werken is; ze hebben de goede mentaliteit.’ Hoe jonger de stagiaires, hoe beter, vindt hij. ‘Dan zijn ze nog kneedbaar. Ze groeien gemakkelijker in het bedrijf.’ Als er eens problemen zijn, dan neemt hij contact op met school, of met de ouders thuis. Vingerhoets: ‘Samen zorgen wij ervoor dat onze jongeren goed terechtkomen. Je hebt elkaar nodig.’

Precisiewerk in de robothal

Reijrink heeft drie vestigingen in Brabant. Op locatie Esbeek worden de halffabricaten gemaakt. Tijdens de rondleiding loopt Gijs voorop. In een grote hal zijn lassers aan het werk: hier en daar stijgen blauwe rookpluimen op, of vliegen vuurspatjes in het rond. ‘En het mooiste moet nog komen’, zegt Gijs. Even later betreden de trots van Reijrink: de robothal waar dinosaurusachtige apparaten precisiewerk verrichten. Balken schuiven over elkaar heen, het snerpend geluid van staal op staal snijdt door de ruimte. Peter Vingerhoets: ‘Wij zijn het meest geautomatiseerde constructiebedrijf van Europa. Onze staalconstructies gaan de hele wereld over.’

Mee met de hoogwerker

We zijn weer terug waar we de rondleiding begonnen. Gijs laat zien hoe hij ’s ochtends de bus inlaadt: spullen die de ploeg nodig heeft staan klaar bij het juiste voorraadloket. Daarna lopen we naar een hoogwerker. Onder leiding van Gijs stijgen we zo’n 21 meter in de open lucht. De bak schommelt licht in de wind, we kijken uit over het landelijk Brabants groen. Gijs laat zien hoe hij het paneel bedient: de knoppen waarmee hij stuurt, draait of zwenkt. ‘Voor mij is het kinderspel’, zegt hij.

Lekker bezig zijn

Terug op kantoor vertelt Gijs hoe hij vanaf de hoogwerker het stalen skelet van grote bouwwerken opbouwt. Bijvoorbeeld van loodsen, hallen, of stadions. Een hijskraan reikt de stalen balken aan, Gijs trekt ze aan zijn kant op de juiste plaats en schroeft ze vast. Regen en koude deren hem niet: ‘Daar heb je een jas en handschoenen voor.’ Vaak helpt hij ’s avonds nog zijn vader en zijn neef op de boerderij. Gijs: ‘Varkens voeren, of overzetten naar een andere stal. Lekker bezig zijn.’

Vrijmibo

Gijs is niet alleen een hardwerkende, hulpvaardige en handige collega, hij is ook een gezellige collega. Op vrijdagmiddag rond 12.00 uur eet de ploeg altijd friet. ‘Het uitje van de week’, zegt hij. ‘Dan zoeken we de dichtstbijzijnde friettent op, en is het: Kom op jongens! We gáán.’ Ook is er elke vrijdag om 17.00 uur een borrel bij Reijrink in de kantine. Gijs: ‘Alle busjes komen dan van een andere bouwplaats terug. We zien daar ook de binnendienst. Als de pot voor bier leeg is, lappen we allemaal wat bij.’ Op zaterdag gaat hij uit met een vriendengroep. Gijs: ‘Daar zitten ook een paar jongens van Reijrink bij; een monteur, een timmerman, een loodwerker, en een maat van kantoor.’

Cirkel rond

Terugkijkend op zijn leven tot nu toe is de cirkel rond. Gijs: ‘Als jongetje liep ik aan de hand van ons vader mee over het land om te kijken hoe nieuwe varkensstallen werden opgebouwd. ’s Morgens stond er nog niets, en ’s avonds stond er het stalen skelet.’ Ook herinnert hij zich hoe onzeker hij was, omdat de theorie op school niet wilde lukken. Gijs: ‘Ik kon het niet bijbenen. Door de stap naar Reijrink te maken ben ik weer meer in mijzelf gaan geloven.’ Leermeester Peter Vingerhoets heeft de ontwikkeling van Gijs van nabij gezien. ‘Gijs komt hier elke ochtend fluitend binnen’, zegt hij. ‘En hij kan bij ons nog steeds doorgroeien. Het zou mij niet verbazen als hij over een paar jaar voorman is van een ploeg monteurs op de bouwplaats. De kwaliteiten heeft hij.’